O GALEGUISMO NO NOSO DIA

Hoxe que vemos de celebrar o Día Nacional de Galicia, o Día da Patria Galega, o Día da nosa terra en definitiva, discútese por parte dos partidos nacionalistas a atribución do sentimento galeguista, por algúns dise que só o BNG, ANOVA ou CxG, son quen de defendelo, representalo e de abandeiralo. Pero non é certo, non é patrimonio de eles; A galeguidade, a defensa de Galicia, a súa defensa, o sacrificio para sacala adiante, reside soamente no pobo galego, en todos e cada un de nos que formamos o corpo da nosa Comunidade Autónoma, do noso sono de porvir compartido que representa a nosa cultura, o noso territorio, a nosa idiosincrasia e o que é mellor, o noso presente e o camiñar fronte o noso futuro.

Agora que vivimos nun momento de fonda crise, non só no económico, senón tamén no social, no político e tamén con moitos cantos de serea en contra das conquistas que temos acadado dende a aprobación do noso Estatuto de Autonomía, das nosas institucións e por ende da Constitución Española do 78 que prevé o estado das “nacionalidades” como é a nosa histórica por mor da loita de moitos anos de intelectuais pero tamén de xente de a pé, fito histórico os dos derradeiros 31 anos que non podemos deixar retroceder, e non podemos renunciar a eles, os nosos devanceiros leváronnos eiquí, e de eiquí segue o camiño. Eu dende logo vexo na Autonomía non un problema senón unha oportunidade, unha realidade, e un proceso que na nosa terra non pode ter volta atrás. A voz das galegas e os galegos por elo non se pode apagar, nen agochar pero non a representan soamente os partidos enriba ditos.

Unha cousa é ser galego, outra ser nacionalista, outra ser centralista e incluso independentista, pero nin uns son máis galeguistas, nin menos, por elo ninguén é quen de apoderarse do alcume pero inda menos dun sentimento tan profundo e noso. Ademais algúns dos mais sinalados devanceiros da nosa cultura e política xa o tiñan dito. Pega a pena lembrar nestes intres o dito por Castelao, e recollido na súa obra “Sempre en Galiza”, e cito textualmente: ”quero proclamar en letras de molde o que diximos moitas veces nos mitins de propaganda.Creemos que o separatismo é unha idea anacrónica e somentes o disculpamos como un movemento de desesperación que endexamais quixéramos sentir. Esto significa que os defensores da posición masimalista de Galiza non intentamos tronzar a solidaridade dos pobos hespañoes –reforzada por unha convivencia de séculos- senón máis ben posibilitar a reconstrucción da gran unidade hispana, ou ibérica.

Con total de que as nosas arelas federalistas se visen comprendidas, Galiza cedería voluntariamente dos seus dereitos todo canto fose indispensable para crear a soberanía do Estado hespañol; pero sendo demócratas verdadeiros e arelando a unión fraternal de tódolos leaes, estamos dispostos a ceder, tamén, da nosa posición doutrinal, canto sexa preciso para construirnos o futuro benestar da nosa Terra. Frente a un separador sentímonos intrasixentes, frente a un amigo sentímonos dispostos a pactar; frente a un irmán somos capaces de ceder parte do noso ideario.”

Das verbas dun dos máis grandes intelectuais galegos, despréndese baixo o meu punto de vista a comodidade que sentira de viviren o proceso constitucional de 1978, o máis parecido a un Estado de corte federal baixo a denominación de Autonomías, no que conviven as nacionalidades e rexións sempre baixo o paraugas da solidaridade entre todos os pobos que conforman o Estado. Non podemos dar as costas a realidade ademais de estar en Europa co que elo representa, nun intre da nosa historia no que a nova verba ven a ser a “globalización”. Pero esa realidade non debe afastarnos do noso sentimento galego, non debe afastarrnos da defensa do que nos é máis preto; porque a galeguidade non reside, como dixen, soamente no territorio, senón que reside no corazón, na alma de todos os galegos independentemente de onde atopémonos. O futuro está nas nosas máns, debemos pelexar arreo na defensa do noso, porque facéndolo defendemos o de todos.

Para rematar dicir só que eu son galego os 365 días do ano, que como galego tamén español, como dicía o falecido Manuel Fraga “ser galego é a miña forma de ser español”, hespañol que diría Castelao.

Viva Galicia non soamente este 25 de xullo senón todos os días do ano.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *